: 

Logowanie



Start Bezpieczny hotel BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W HOTELACH, MOTELACH I PENSJONATACH

PDF Drukuj Email
Spis treści
BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W HOTELACH, MOTELACH I PENSJONATACH
Wstęp
Lista kontrolna
Wszystkie strony

BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W HOTELACH, MOTELACH I PENSJONATACH
 

Prezentowana w opracowaniu Lista kontrolna jest przeznaczona w szczególności dla właścicieli, zarządców, a także użytkowników jak i wszystkich innych osób prowadzących lub mających zamiar prowadzić działalność związaną z oferowaniem miejsc noclegowych, jak również osób zajmujących się ochroną przeciwpożarową w obiektach zamieszkania zbiorowego takich jak: hotele, motele i pensjonaty.


Praktyka oparta na wnioskach z przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych przez funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej wykazuje, że przepisy ochrony przeciwpożarowej w wielu przypadkach nie są przestrzegane. Powodem tego stanu w większości jest niewiedza o obowiązującym stanie prawnym lub brak wyobraźni pozwalającej na zrozumieniu skali zagrożenia zarówno w kontekście materialnym jak i ze względu na życie i zdrowie ludzi. Nieprzestrzeganie przepisów przeciwpożarowych pogłębia także ich stopień skomplikowania, jak również różnorodność problematyki zależnej od rodzaju prowadzonej działalności, dlatego przygotowano zestaw uporządkowanych, pogrupowanych problemowo i w jednolity sposób zredagowanych pytań wymagających sformułowania konkretnej odpowiedzi. Pytania zawarte w liście kontrolnej zostały wybrane na podstawie przeprowadzonych kontroli i najczęściej występujących nieprawidłowości. Opracowanie ma charakter ogólny, tak by znalazło zastosowanie u jak największej liczby odbiorców. Zachowano zbliżony poziom ogólności pytań, a zagadnienia potraktowano w sposób równorzędny. Z tych względów oraz z uwagi na indywidualny charakter każdego z obiektów nie należy traktować powyższej listy kontrolnej, jako jedynego i wyczerpującego źródła oceniającego bezpieczeństwo pożarowe w obiekcie. Lista kontrolna zawiera wykaz potencjalnych nieprawidłowości mogących występować w obiektach, w których prowadzone są usługi hotelarskie wraz z niezbędnymi odniesieniami do obowiązujących przepisów. Zastosowanie powyższych kart kontrolnych ma na celu porównanie stanu obecnego do stanu prawidłowego, który wytyczają obowiązujące przepisy. Jej celem jest likwidacja występujących nieprawidłowości i zagrożeń poprzez podjęcie działań korygujących. Myślę, iż materiał z powodzeniem będzie mógł stanowić dokument odniesienia dla wszystkich osób prowadzących działalność hotelarską, jak również osób stawiających lub chcących dopiero stawić pierwsze kroki w powyższym kierunku, tym bardziej w okresie zbliżającym nas do Euro 2012. Już dziś wiemy, iż zapewnienie miejsc noclegowych jest dużym wyzwaniem dla obecnie prosperujących obiektów, tym bardziej nie powinniśmy w całym tym pędzie i dążeniach związanych z rozszerzaniem bazy noclegowej, zapominać o aspektach bezpieczeństwa pożarowego wśród gości. Historia pokazuje, iż jeżeli pożary budynków w powyższej grupie nie należą do najczęstszych, to z pewnością do jednych z najbardziej tragicznych w skutkach.  

 

 

 



Jak używać listy kontrolnej?   W celu dokonania kontroli należy udzielić odpowiedzi na postawione w liście pytania kontrolne. Odpowiedzi brzmią ,,Tak” lub ,,Nie”, a w przypadkach, gdy podany problem nie występuje w budynku udzielamy odpowiedzi ,,Nie dotyczy”. W przypadku, gdy na pytanie odpowiedziałeś twierdząco, przejdź do następnego pytania. Jeżeli odpowiedź jest negatywna, znaczy to, iż należy podjąć działania naprawcze posiłkując się zawartym komentarzem w rubryce „Wyjaśnienie zagadnienia”.                                                    

 

Lp

Pytania kontrolne

Wyjaśnienie zagadnienia

Odpowiedzi

Podstawa prawna

Tak

Nie

Nie dotyczy

1

2

6

3

4

5

7

INSTALACJE UŻYTKOWE

1.

Czy poddajesz użytkową instalację (elektryczną, odgromową) okresowym badaniom stanu technicznego ?

Instalacja elektryczna i odgromowa w budynku lub innym obiekcie wymaga badań kontrolnych w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów. Powyższe badania powinny przeprowadzić osoby posiadające kwalifikacje wymagane przy wykonywaniu dozoru nad eksploatacją urządzeń, instalacji oraz sieci energetycznych. Czynności kontrolne powyższa osoba powinna zakończyć wydaniem protokołu przedstawiającego wnioski, co do stanu technicznego powyższej instalacji. Wszelkie nieprawidłowości należy bezzwłocznie usunąć ( to znaczy w czasie lub bezpośrednio po kontroli dokonanej przez uprawnione osoby). Na podstawie prawa budowlanego częstotliwość powyższych badań powinna przypadać, co najmniej raz na pięć lat.

     

- § 4 ust. 1 pkt 2 [3] - art.62 ust.1 pkt2 [2] - art.62 ust. 5 [2] - art. 70 ust. 1 i 2 [2]

2.

Czy poddajesz instalację gazową okresowym badaniom stanu technicznego?

Instalacja gazowa wymaga okresowej kontroli, co najmniej raz w roku w przypadku budynków o powierzchni zabudowy nieprzekraczającej

2 000 m2

oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu nieprzekraczającej

1 000 m2

. W pozostałych przypadkach czyli w budynkach przekraczających powyższe wartości okresowe badania stanu technicznego powyższej instalacji wymagane są co najmniej dwa razy w roku w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada. Osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie pisemnie zawiadomić właściwy organ o przeprowadzonej kontroli. Powyższe badania powinny przeprowadzić osoby posiadające kwalifikacje wymagane przy wykonywaniu dozoru nad eksploatacją urządzeń i instalacji gazowych. Czynności kontrolne powinny zakończyć się wydaniem protokołu przedstawiającego wnioski, co do stanu technicznego powyższej instalacji. Wszelkie nieprawidłowości należy bezzwłocznie usunąć.

     

- § 4 ust. 1 pkt 2 [3] - art.62 ust.1 pkt1c     i pkt 3 [2] - art.62 ust. 5 [2] - art. 70 ust. 1 i 2 [2]

3.

Czy przewody kominowe poddajesz okresowym badaniom stanu technicznego?

Przewody kominowe (dymowe, spalinowe i wentylacyjne) wymagają przeprowadzenia przynajmniej raz w roku badań kontrolnych względem ich stanu technicznego w przypadku budynków o powierzchni zabudowy nieprzekraczającej

2 000 m2

oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu nieprzekraczającej        

1 000 m2

. W pozostałych przypadkach czyli w budynkach przekraczających powyższe wartości okresowe badania stanu technicznego powyższej instalacji wymagane są co najmniej dwa razy w roku w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada. Osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie pisemnie zawiadomić właściwy organ o przeprowadzonej kontroli. Kontrolę powyższego stanu technicznego przewodów kominowych powinny przeprowadzać osoby posiadające uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności lub kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim (ci ostatni jednak tylko w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych).  

     

- § 4 ust. 1 pkt 2 [3] - art.62 ust.1 pkt1c     i pkt 3 [2] - art.62 ust. 5 [2] - art. 70 ust. 1 i 2 [2]

4.

Czy regularnie usuwasz zanieczyszczenia z przewodów kominowych?

W obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, usuwa się zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych: 1) od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych - co najmniej raz w miesiącu, jeżeli przepisy miejscowe nie stanowią inaczej; 2) od palenisk opalanych paliwem stałym niewymienionych              w pkt 1 - co najmniej cztery razy w roku; 3) od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym niewymienionych w pkt 1 - co najmniej dwa razy w roku. Dodatkowo wymaga się przynajmniej raz w roku usuwania zanieczyszczeń z przewodów wentylacyjnych.  

     

- § 30 ust. 1 [3]  

5.

Czy elektryczne urządzenia grzewcze nie są usytuowane na podłożu palnym?

Zabrania się użytkowania elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami określonymi przez producenta.

     

- § 4 ust. 1 pkt 7 [3]

6.

Czy budynek wyposażono w przeciwpożarowy wyłącznik prądu?

Przeciwpożarowy wyłącznik prądu wymagany jest w strefach pożarowych o kubaturze przekraczającej

1000 m3

. Przeciwpożarowy wyłącznik prądu powinien być umieszczony w pobliżu głównego wejścia do obiektu lub złącza i odpowiednio oznakowany znakami bezpieczeństwa. Odcięcie dopływu prądu przeciwpożarowym wyłącznikiem nie może powodować samoczynnego załączenia drugiego źródła energii elektrycznej, w tym zespołu prądotwórczego, z wyjątkiem źródła zasilającego oświetlenie awaryjne, jeżeli występuje ono w budynku.

     

- § 4 ust. 2, pkt 2 [3] - § 183 ust.2, ust.3, ust.4 [4]    

7.

Czy oznakowałeś znakami bezpieczeństwa miejsca usytuowania przeciwpożarowych wyłączników prądu, kurków głównych instalacji gazowej oraz materiałów niebezpiecznych pożarowo?

Miejsce lokalizacji przedmiotowych urządzeń powinno być oznakowane znakami bezpieczeństwa zgodnie z PN-N-01256-4 Znaki bezpieczeństwa. Techniczne środki przeciwpożarowe. Prawidłowe i czytelne oznakowanie ma na celu szybką i prawidłową lokalizację danego urządzenia w sytuacji zagrożenia, co umożliwi odcięcie danego medium w budynku, tym samym przyczyni się do ograniczenia zagrożenia.              

     

- § 4 ust. 2 pkt 4d [3] - PN-N-01256-4 [10] - PN-N-01256-1 [9]

8.

Czy zastosowano na osłony punktów świetlnych materiał niepalny ewentualnie z zachowaniem wymaganych odległość materiał trudno zapalny lub niezapalny?

Zabronione jest stosowanie, jako osłon punktów świetlnych materiałów palnych np. elementów dekoracyjnych wykonanych z kartonu, bibuły. Natomiast materiał trudno zapalny i niezapalny można stosować jako oprawy punktów świetlnych, pod warunkiem zachowania odległości między żarówką, a oprawą co najmniej          

0,05 m

. Weryfikacja do jakiego stopnia palności należy dana oprawa powinna być oparta na informacji od producenta. Przy eksploatacji punktów świetlnych należy również wziąć pod uwagę wskazania producentów danych lamp, określających minimalną odległość żarówki od oprawy, jak również określających maksymalną moc żarówki jaką można zastosować w oprawie.

     

- § 4 ust. 1, pkt 9 [3] - § 4 ust. 1, pkt 2 [3]

URZĄDZENIA PRZECIWPOŻAROWE

9.

Czy posiadasz w obiekcie odpowiednią ilość i rodzaj gaśnic?

Przy doborze ilości gaśnic w obiektach należy wziąć pod uwagę następujące czynniki: - jedna jednostka masy środka gaśniczego

2 kg

(lub 3 dm3) zawartego w gaśnicach powinna przypadać, na każde

100 m2

powierzchni strefy pożarowej w budynku, niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym, - odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż

30 m

. W obiektach o charakterze hotelarskim należy dobrać gaśnice w sposób pozwalający na gaszenie następujących grup pożaru: A - materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalne spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli, B - cieczy i materiałów stałych topiących się, C – gazów, F - tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych. Wskazane jest by gaśnice przeznaczone do gaszenia grupy pożarów F, znajdowały się w pomieszczeniach, w których w wyniku prowadzonej działalności używa się tłuszczy i olejów jak pomieszczenia kuchenne. Gdy występują urządzenia gazowe np. palniki zasilane przenośnymi butlami na proan-butan to miejsca te powinny być wyposażone w gaśnice przeznaczone do gaszenia pożaru z grupy C. Część mieszkalną w postaci pokoi gościnnych wyposaża się w gaśnice przeznaczone do gaszenia pożaru                  z grupy A i B. Dopuszcza się rozwiązanie, iż gaśnica będzie zlokalizowana na korytarzu tym samym obsługując klika pokoi.

     

- § 28 [3] - § 29 [3]

10.

Czy jest zapewniony wystarczający dostęp do gaśnic i urządzeń przeciwpożarowych oraz wyłączników prądu i kurków głównych instalacji gazowej?

Do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości, co najmniej

1 m

. Poprzez urządzenia przeciwpożarowe należy rozumieć między innymi urządzenia wchodzące w skład dźwiękowego systemu ostrzegawczego i systemu sygnalizacji pożarowej, w tym urządzenia sygnalizacyjno-alarmowe, urządzenia odbiorcze alarmów pożarowych i urządzenia odbiorcze sygnałów uszkodzeniowych, instalacje oświetlenia ewakuacyjnego, hydranty i zawory hydrantowe, pompy w pompowniach przeciwpożarowych, przeciwpożarowe klapy odcinające, urządzenia oddymiające, urządzenia zabezpieczające przed wybuchem oraz drzwi i bramy przeciwpożarowe, o ile są wyposażone w systemy sterowania. Dostęp do powyższych urządzeń powinien zapewniać możliwość swobodnej ich obsługi.

     

- § 4 ust. 1 pkt 16[3]

11.

Czy utrzymujesz w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej gaśnice?

Gaśnice powinny być poddawane czynnością konserwacyjnym oraz przeglądom technicznym nie rzadziej niż raz w roku. Zbiorniki gaśnic o pojemności powyżej 6 dm3 (gaśnice powyżej

5 kg

proszku) powinny być poddawane, co 5 lat badaniom przez UDT w zakresie szczelności.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3]  

12.

Czy w budynku są zastosowane urządzenia oddymiające lub zapobiegające zadymieniu?

W budynku średniowysokim (w grupie budynków zamieszkania zbiorowego są to budynki o wysokości ponad

12 m

do

25 m

włącznie nad poziomem terenu) należy stosować klatki schodowe obudowane i zamykane drzwiami oraz wyposażone w urządzenia zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania dymu. Obudowane klatki schodowe wyposażone w urządzenia oddymiające, mogą występować także w innych budynkach ze względu na zapewnienie wymaganej przepisami długości dojścia ewakuacyjnego. Urządzenia oddymiające mogą być zastosowane również w budynkach niespełniających powyższych założeń w drodze odstępstwa, zatwierdzonego przez danego komendanta wojewódzkiego PSP. Uwaga: Niezabezpieczenie przed zadymieniem w/w dróg ewakuacyjnych stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).

     

- § 11 ust.1, pkt 4 [3] - § 11 ust.2 [3] - § 12 ust.1, pkt 5 [3] - § 12 ust.2 [3] - § 245 [4]  

13.

Czy utrzymujesz w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej urządzenia oddymiające?

Urządzenia oddymiające, jako urządzenia przeciwpożarowe, powinny być poddawane czynnością konserwacyjnym oraz przeglądom technicznym z częstotliwością i na zasadach określonych przez producenta danego urządzenia w instrukcji obsługi lub Dokumentacji Techniczno Ruchowej, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Podczas czynności kontrolnych uwzględnić należało by również Polskie Normy w oparciu o które zaprojektowano system. Często producent danego urządzenia zastrzega sobie prawo do wykonywania czynności konserwacyjnych wyłącznie przez osoby przeszkolone przez niego, co potwierdza poprzez wydanie stosownego zaświadczenia lub certyfikatu takiej osobie. Kwestię czynności konserwacyjnych oraz przeglądów technicznych indywidualnie wobec każdego z omawianych obiektów powinna regulować instrukcja bezpieczeństwa pożarowego.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3]  

14.

Czy utrzymujesz w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej system sygnalizacji pożarowej?

Urządzenia wchodzące w skład systemu sygnalizacji pożarowej należy poddawać czynnością konserwacyjnym oraz przeglądom technicznym z częstotliwością i w zakresie wynikającym z Polskich Norm w oparciu, o które projektowano system oraz w odniesieniu do dokumentacji techniczno-ruchowej i instrukcji obsługi dostarczonej przez producenta danego urządzenia, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Często producent danego urządzenia zastrzega sobie prawo do wykonywania czynności konserwacyjnych wyłącznie przez osoby przeszkolone przez niego, co potwierdza poprzez wydanie stosownego zaświadczenia lub certyfikatu takiej osobie. Kwestię czynności konserwacyjnych oraz przeglądów technicznych indywidualnie wobec każdego z omawianych obiektów powinna regulować instrukcja bezpieczeństwa pożarowego.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3] - PKN-CEN/TS 54-14:2006 [6]  

15.

Czy miejsce lokalizacji centralki systemu sygnalizacji pożarowej jest wyposażone w niezbędną dokumentację, umożliwiającą prawidłową obsługę i eksploatację urządzenia?

W pomieszczeniu, w którym zlokalizowano centralkę przeciwpożarową należy umieścić: - plan sytuacyjny nadzorowanego obszaru, - opis funkcjonowania i obsługi urządzeń sygnalizacji pożaru, - wskazówki, jak należy postępować w przypadku alarmu, - książkę pracy instalacji, do której należy wpisywać przeprowadzone kontrole instalacji, dokonywane naprawy, zmiany i uzupełnienia instalacji wszystkie alarmy z podaniem daty, godziny i przyczyny ich wywołania (protokół taki należy prowadzić również w przypadku, gdy centralka sygnalizacji pożaru jest wyposażona w pamięć zdarzeń lub drukarkę), Należy również dopilnować przeszkolenia przez wykonawcę instalacji osób, które będą obsługiwać centralkę.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - PKN-CEN/TS 54-14:2006 [6]

16.

Czy system sygnalizacji pożarowej posiada połączenia z obiektem komendy powiatowej lub miejskiej Państwowej Straży Pożarnej?

W rozpatrywanym przedziale budynków połączenia z komendą powiatową lub miejską Państwowej Straży Pożarnej wymagają między innymi następujące obiekty: - budynki o liczbie miejsc powyżej 300 służące celom gastronomicznym, - sale widowiskowe o liczbie miejsc powyżej 1 500, - budynki zamieszkania zbiorowego, w których przewidywany okres pobytu tych samych osób przekracza trzy doby, o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200; - budynki zamieszkania zbiorowego niewymienione powyżej,            o liczbie miejsc noclegowych powyżej 50. W odniesieniu do powyższych obiektów właściciel, zarządca lub użytkownik, jest obowiązany uzgodnić z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej, sposób połączenia urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z obiektem komendy Państwowej Straży Pożarnej lub obiektem wskazanym przez tego komendanta.

     

- § 25 [3] - § 27[3]  

17.

Czy utrzymujesz w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej urządzenia tryskaczowe?

Urządzenia tryskaczowe należy poddawać czynnością konserwacyjnym oraz przeglądom technicznym z częstotliwością i w zakresie wynikającym z Polskich Norm w oparciu, o które projektowano powyższe urządzenia oraz w odniesieniu do dokumentacji techniczno-ruchowej i instrukcji obsługi dostarczonej przez producenta danego urządzenia, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Często producent danego urządzenia zastrzega sobie prawo do wykonywania czynności konserwacyjnych wyłącznie przez osoby przeszkolone przez niego, co potwierdza poprzez wydanie stosownego zaświadczenia lub certyfikatu takiej osobie. Kwestię czynności konserwacyjnych oraz przeglądów technicznych indywidualnie wobec każdego z omawianych obiektów powinna regulować instrukcja bezpieczeństwa pożarowego. Stałe urządzenia gaśnicze w budynkach zamieszkania zbiorowego, do których zalicza się między innymi omawiane urządzenia tryskaczowe wymagane są wobec budynków wysokościowych.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3] - PN-M-51540 [15]

18.

Czy utrzymujesz w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej dźwiękowy system ostrzegawczy?

Dźwiękowe systemy ostrzegawcze należy poddawać czynnością konserwacyjnym oraz przeglądom technicznym z częstotliwością i w zakresie wynikającym z Polskich Norm w oparciu, o które projektowano powyższe urządzenia oraz w odniesieniu do dokumentacji techniczno-ruchowej i instrukcji obsługi dostarczonej przez producenta danego urządzenia, nie rzadziej jednak niż raz w roku. PN-EN 60849 wskazuje, iż instrukcję dotyczącą konserwacji powinien opracować projektant systemu wspólnie z producentem. Często producent danego urządzenia zastrzega sobie prawo do wykonywania czynności konserwacyjnych wyłącznie przez osoby przeszkolone przez niego, co potwierdzone jest wydaniem stosownego zaświadczenia lub certyfikatu. Kwestię czynności konserwacyjnych oraz przeglądów technicznych indywidualnie wobec każdego z omawianych obiektów powinna regulować instrukcja bezpieczeństwa pożarowego. Dźwiękowe systemy ostrzegawcze w budynkach zamieszkania zbiorowego wymagane są dla budynków wysokich i wysokościowych lub o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3] - PN-EN 60849 [16]  

19.

Czy oznakowałeś znakami bezpieczeństwa miejsca usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic oraz miejsca usytuowania elementów sterujących urządzeniami przeciwpożarowymi?

Miejsca, w których zlokalizowano urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz urządzenia sterujące urządzeniami przeciwpożarowymi np. (ręczne ostrzegacze pożaru, przyciski uruchomienia oddymiania, dźwig przeciwpożarowy, hydranty wewnętrzne itp.) powinny zostać oznakowane znakami według PN-92/N-01256-01 Znaki bezpieczeństwa. Ochrona przeciwpożarowa oraz                                     PN-N-01256-4.

     

- § 4 ust. 2 pkt 4b, 4c [3], - PN-92/N-01256-01 [9] - PN-N-01256-4 [10]

20.

Czy budynek wyposażono w hydranty wewnętrzne?

W budynkach zamieszkania zbiorowego o powierzchni strefy pożarowej przekraczającej

200 m2

, powinny znajdować się hydranty wewnętrzne ? 25 z wężem półsztywnym. Konstrukcja hydrantów powinna odpowiadać wymaganiom PN 671-1, PN 671-2.                      W przypadku budynków istniejących, w których hydranty nie spełniają w/w norm, między innymi nie posiadają węzy półsztywnych tylko płasko składane, należy daną instalację dostosować przy najbliższej jej modernizacji lub rozbudowie uwzględniając powyższe wymagania.

     

- § 15 ust.1, pkt 2a [3], - § 40 pkt 2 [3] - PN-EN 671-1 [11] - PN-EN 671-2 [12]

21.

Czy hydranty wewnętrzne poddawane są regularnym czynnością konserwacyjnym i przeglądowi technicznemu?

Hydranty wewnętrzne powinno poddawać się czynnością konserwacyjnym i przeglądowi technicznemu przynajmniej raz w roku według zakresu PN-EN 671-3. W ramach w/w czynności powinno się dokonać między innymi pomiaru ciśnienia i wydajności powyższej instalacji. Przeprowadzone czynności powinny być zakończone wydaniem protokołu     z czynności konserwacyjnych. Wymaga się również, aby kontrolujący hydranty oznakował każdy przebadany hydrant, umieszczając informację o tym czy dane urządzenie jest sprawne (wówczas na oznakowaniu powinno znajdować się słowo „SPRAWDZONE”). W przypadku usterek, niepozwalających na sprawne użycie hydrantu, należy umieścić informację „NIECZYNNY”. Właściciel natomiast powinien natychmiast podjąć działania zmierzające do przywrócenia pełnej sprawności i funkcjonalności urządzenia.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3] - PN-EN 671-3 [13]

22.

Czy węże stanowiące wyposażenie hydrantów wewnętrznych poddano próbie ciśnieniowej?

Węże stanowiące wyposażenie hydrantów wewnętrznych powinny być raz na 5 lat poddawane próbie ciśnieniowej na maksymalne ciśnienie robocze, zgodnie z PN-EN 671-1 i PN-EN 671-2. Przeprowadzone czynności powinny być zakończone wydaniem protokołu.

     

- § 3 ust. 4 [3] - PN-EN 671-1 [11] - PN-EN 671-2 [12]

23.

Czy poddano czynnością konserwacyjnym i przeglądowi technicznemu hydranty zewnętrzne?

Powyższy obowiązek dotyczy właścicieli sieci wodociągowych. Najczęściej będą to miejscowo działające miejskie lub gminne spółki wodno kanalizacyjne. Mogą wystąpić również przypadki, iż sieci wodociągowe prowadzone w obrębie prywatnej posesji stanowią własność osób prywatnych a w takiej sytuacji obowiązek poddania hydrantów zewnętrznych przeglądom i konserwacji będzie spoczywał bezpośrednio na nich. Właściciel takiej sieci wodociągowej jest zobowiązany do utrzymania hydrantów zewnętrznych w pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej, jak również jest zobowiązany do przeprowadzenia nie rzadziej niż raz w roku, czynności o których mowa powyżej. W ramach przeglądu należy wykonać badania wydajności i ciśnienia. Przeprowadzone czynności powinny być zakończone wydaniem protokołu z czynności konserwacyjnych.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - § 4 ust. 2 pkt 1[3] - § 10 ust. 13 [5]

24.

Czy w budynku znajduje się awaryjne oświetlenie ewakuacyjne ?  

Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne w budynkach zamieszkania zbiorowego powinno być zastosowane w następujących pomieszczeniach: - o powierzchni netto ponad

2000 m2

, - audytoriów, sal konferencyjnych, czytelni, lokali rozrywkowych oraz sal sportowych, przeznaczonych dla ponad 200 osób, - w garażach oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym                          o powierzchni netto ponad

1000 m2

, oraz na drogach ewakuacyjnych: - prowadzących z w/w pomieszczeń, - oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym, - w budynkach zamieszkania zbiorowego wysokich i wysokościowych Uwaga: Brak wymaganego oświetlenia awaryjnego w odniesieniu do sytuacji podanych powyżej, stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).

     

- § 11 ust.1, pkt5     [3] - § 11 ust.2 [3] - § 12 ust.1, pkt6     [3] - § 12 ust.2 [3] - § 181 ust.3 [4]

25.

Czy oświetlenie awaryjne poddawane jest regularnym czynnością konserwacyjnym i przeglądom technicznym?

Przedmiotowe oświetlenie powinno poddawać się czynnością konserwacyjnym i przeglądowi technicznemu przynajmniej raz w roku w oparciu o PN-EN 50172 oraz wskazania producenta powyższych urządzeń. W ramach w/w czynności powinno się dokonać między innymi pomiaru natężenia, czasu załączenia się lamp ewakuacyjnych oraz czasu ich działania. Przeprowadzone czynności powinny być zakończone wydaniem protokołu.

     

- § 3 ust. 2, ust.3 [3] - PN-EN 50172 [14]  

WARUNKI     EWAKUACJI

26.

Czy utrzymujesz wymaganą drożność i szerokość dróg ewakuacyjnych?

Na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji zabrania się składowanie materiałów palnych lub umieszczanie przedmiotów na tych drogach w sposób zmniejszający ich szerokość albo wysokość poniżej wymaganych wartości. Szerokość dróg ewakuacyjnych należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób mogących przebywać jednocześnie na danej kondygnacji budynku, przyjmując, co najmniej

0,6 m

na 100 osób, lecz nie mniej niż: -

1,4 m

na poziomej drodze lub

1,2 m

jeżeli jest ona przeznaczona do ewakuacji nie więcej niż 20 osób. -

1,2 m

na drodze stanowiącej klatkę schodową i

1,5 m

na spoczniku powyższej klatki schodowej, - 0,9m na drodze stanowiącej klatkę schodową prowadzącą z garażu        i

0,9 m

na spoczniku powyższej klatki schodowej, -

0,8 m

na drodze stanowiącej klatkę schodową prowadzącą do pomieszczeń technicznych i nieużytkowych poddaszy oraz 0,8m na spoczniku powyższej klatki. Wysokość drogi ewakuacyjnej powinna wynosić, co najmniej

2,2 m

, natomiast wysokość lokalnego obniżenia

2 m

, przy czym długość obniżonego odcinka drogi nie może być większa niż

1,5 m

. Uwaga: Zmniejszenie o ponad jedną trzecią szerokości przejść i dojść ewakuacyjnych w stosunku do wartości podanych powyżej stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).  

     

- § 4 ust. 1 pkt 11 [3]

27.

Czy zapewniłeś dostęp do drzwi ewakuacyjnych w sposób umożliwiający ich natychmiastowe użycie?

Drzwi ewakuacyjne z budynku powinny zawsze umożliwiać ich natychmiastowe otwarcie. Dopuszczalne jest zamknięcie drzwi na zamek patentowy pod warunkiem umieszczenia w bezpośrednim pobliżu powyższych drzwi klucza umożliwiającego ich otwarcie. Miejsce lokalizacji powyższego klucza powinno być oznakowane znakami bezpieczeństwa wg Polskiej Normy PN-N-01256-4                  w sposób czytelny dla każdego z użytkowników budynku. Każde takie rozwiązanie powinno być poprzedzone indywidualną oceną stopnia jego bezpieczeństwa. Przy wyjściach ewakuacyjnych użytkowanych z dużą częstotliwością lub przeznaczonych dla dużej ilości osób, powyższe rozwiązanie nie jest jednak zalecane i może być potraktowane, jako utrudnienie w bezpiecznym i szybkim opuszczeniu budynku.

     

- § 4 ust. 1 pkt 13[3] - PN-N-01256-4 [10]

28.

Czy oznakowałeś znakami bezpieczeństwa miejsca zbiórki do ewakuacji oraz miejsca lokalizacji kluczy do wyjść ewakuacyjnych?

Dla użytkowników budynków, w tym zamieszkania zbiorowego, powinno wyznaczyć się i oznakować miejsca zbiórki w przypadku ewakuacji. Miejsce zbiórki powinno być wyznaczone w obszarze uznanym za bezpieczny, dla osób, które opuściły budynek i nie powinno w żaden sposób ograniczać możliwości prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych. Drzwi stanowiące wyjścia ewakuacyjne, które z przyczyn bezpieczeństwa powinny być zamknięte należy wyposażyć w klucze, umożliwiające ich natychmiastowe otwarcie, zlokalizowane bezpośrednio w ich pobliżu. Miejsce lokalizacji powyższych kluczy powinno być w sposób czytelny oznakowane znakiem bezpieczeństwa.  

       
       
           
     

- § 4 ust. 2 pkt

4f

[3], - PN-N-01256-4 [10]

29.

Czy w budynku jest zachowana dopuszczalna długość przejść oraz dojść ewakuacyjnych?

W pomieszczeniach, od najdalszego miejsca, w którym może przebywać człowiek, do wyjścia ewakuacyjnego na drogę ewakuacyjną lub do innej strefy pożarowej albo na zewnątrz budynku, powinno być zapewnione przejście, zwane dalej "przejściem ewakuacyjnym", o długości nieprzekraczającej 40m. Długości przejść ewakuacyjnych mogą być powiększone o: - 25 % w pomieszczeniach o wysokości przekraczającej

5 m

, - 50 % przy zastosowaniu stałych samoczynnych urządzeń gaśniczych wodnych, - 50 % przy zastosowaniu samoczynnych urządzeń oddymiających - uruchamianych za pomocą systemu wykrywania dymu. Powiększenia, o których mowa podlegają sumowaniu. Długość drogi ewakuacyjnej od wyjścia z pomieszczenia na tę drogę do wyjścia do innej strefy pożarowej lub na zewnątrz budynku, zwanej dalej "dojściem ewakuacyjnym", mierzy się wzdłuż osi drogi ewakuacyjnej. W przypadku zakończenia dojścia ewakuacyjnego, przedsionkiem przeciwpożarowym, długość tę mierzy się do pierwszych drzwi tego przedsionka. Za równorzędne wyjściu do innej strefy pożarowej, o którym mowa wyżej, uważa się wyjście do obudowanej klatki schodowej, zamykanej drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej E I 30, wyposażonej w urządzenia zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania dymu. Dopuszczalna długość dojścia wynosi: - przy jednym dojściu - 10m, - przy co najmniej dwóch dojściach - 40m. Uwaga: Przekroczenie o ponad 100% długości przejścia lub dojścia ewakuacyjnego w stosunku do wartości podanych powyżej stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).

     

- § 11 ust.1, pkt 2 [3] - § 11 ust.2 [3] - § 12 ust.1, pkt 2 [3] - § 12 ust.2 [3] - § 237 [4] - § 256 ust.3 [4]  

30.

Czy w budynku jest zachowana wymagana szerokość wyjść ewakuacyjnych?

Łączną szerokość drzwi w świetle, stanowiących wyjścia ewakuacyjne z pomieszczenia, należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób, mogących przebywać w nim równocześnie, przyjmując, co najmniej

0,6 m

szerokości na 100 osób, przy czym najmniejsza szerokość drzwi w świetle ościeżnicy powinna wynosić

0,9 m

,                      a w przypadku drzwi służących do ewakuacji do 3 osób -

0,8 m

. Natomiast szerokość drzwi na drodze ewakuacyjnej z klatki schodowej, prowadzącej na zewnątrz budynku lub do innej strefy pożarowej, powinna być nie mniejsza niż szerokość biegu tejże klatki schodowej. Drzwi wieloskrzydłowe, stanowiące wyjście ewakuacyjne                                z pomieszczenia oraz na drodze ewakuacyjnej, powinny mieć co najmniej jedno, nieblokowane skrzydło drzwiowe o szerokości nie mniejszej niż

0,9 m

. Szerokość skrzydła drzwi wahadłowych, stanowiących wyjście ewakuacyjne z pomieszczenia oraz na drodze ewakuacyjnej, powinna wynosić co najmniej - dla drzwi jednoskrzydłowych -

0,9 m

, a dla drzwi dwuskrzydłowych -

0,6 m

, przy czym oba skrzydła drzwi dwuskrzydłowych muszą mieć tę samą szerokość. Uwaga: Zmniejszenie o ponad jedną trzecią szerokości wyjść ewakuacyjnych w stosunku do wartości podanych powyżej stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).

     

- § 11 ust.1, pkt 1 [3] - § 11 ust.2 [3] - § 12 ust.1, pkt 1 [3] - § 12 ust.2 [3] - § 237 ust. 10 [4] - § 239 ust.4 [4] - § 240 ust.1,2 [4]

31.

Czy do celów ewakuacyjnych wyznaczono odpowiedni rodzaj drzwi ewakuacyjnych?

Do celów ewakuacji zabrania się stosowania drzwi obrotowych i podnoszonych. Z kolei drzwi rozsuwane mogą stanowić wyjścia na drogi ewakuacyjne, a także być stosowane na drogach ewakuacyjnych, jeżeli są przeznaczone nie tylko do celów ewakuacji, a ich konstrukcja zapewnia: - otwieranie automatyczne i ręczne bez możliwości ich blokowania, - samoczynne ich rozsunięcie i pozostanie w pozycji otwartej                   w wyniku zasygnalizowania pożaru przez system wykrywania dymu chroniący strefę pożarową, do ewakuacji z której te drzwi są przeznaczone, a także w przypadku awarii drzwi. W bramach i ścianach przesuwanych na drogach ewakuacyjnych powinny znajdować się drzwi otwierane ręcznie albo                                    w bezpośrednim sąsiedztwie tych bram i ścian powinny być umieszczone i wyraźnie oznakowane drzwi przeznaczone do celów ewakuacji.

     

- § 11 ust.1, pkt 1 [3] - § 11 ust.2 [3] - § 240 ust.3,4,5 [4]

32.

Czy oznakowałeś znakami bezpieczeństwa drogi i wyjścia ewakuacyjne?

Drogi ewakuacyjne, czyli korytarze lub inne dojścia przeznaczone, oprócz komunikacji ogólnej, do celów ewakuacyjnych umożliwiające wyjście użytkowników danego budynku na zewnątrz lub do innej strefy pożarowej, powinny być oznakowane znakami bezpieczeństwa z zakresu ewakuacji. Zasady umieszczania znaków bezpieczeństwa na drogach ewakuacyjnych i drogach pożarowych określa                               PN-N-01256-5:1998.   Przykładowe oznakowanie.    

     

- § 4 ust. 2 pkt 4a[3], - PN-N-01256-5:1998 [10], -PN-N-01256-22: 1998 [8].  

33.

Czy do wykończenia wnętrz zastosowano materiały o odpowiednim stopniu palności i toksyczności?

W rozpatrywanym przedziale budynków stosowanie do wykończenia wnętrz materiałów i wyrobów łatwo zapalnych, których produkty rozkładu termicznego są bardzo toksyczne lub intensywnie dymiące, jest zabronione. W przypadku stosowania materiałów wykończeniowych luźno zwisających, w szczególności w kurtynach, zasłonach, draperiach, kotarach oraz żaluzjach, za łatwo zapalne uważa się materiały, których właściwości określone w badaniach zgodnych z Polskimi Normami, odnoszącymi się do zapalności i rozprzestrzeniania płomienia przez wyroby włókiennicze nie spełniają, co najmniej jednego z kryteriów: 1) ti\u8805 4s, 2) ts\u8804 30 s, 3) nie następuje przepalenie trzeciej nitki, 4) nie występują płonące krople. Powyższa weryfikacja powinna być oparta na informacji od producenta danego materiału. Na drogach komunikacji ogólnej, służących celom ewakuacji, stosowanie materiałów i wyrobów budowlanych łatwo zapalnych jest zabronione. Okładziny sufitów oraz sufity podwieszone należy wykonywać                   z materiałów niepalnych lub niezapalnych, niekapiących                                  i nieodpadających pod wpływem ognia. Uwaga: Zastosowanie na drodze ewakuacyjnej: - okładziny sufitu lub sufitu podwieszonego z materiału łatwo zapalnego lub kapiącego pod wpływem ognia, względnie wykładziny podłogowej z materiału łatwo zapalnego, - okładziny ściennej z materiału łatwo zapalnego na drodze ewakuacyjnej, jeżeli nie zapewniono dwóch kierunków ewakuacji, stanowi podstawę do uznania użytkowanego budynku za zagrażający życiu ludzi. (W takiej sytuacji można podjąć działania dostosowujące obecny stan do obowiązujących wymagań lub zwrócić się do miejscowego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o zaakceptowanie rozwiązań zamiennych, które przygotować powinien dowolny rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych).

     

- § 12 ust.1, pkt3     [3] - § 12 ust.2 [3] - § 258 [4] - § 262 [4]

DROGI POŻAROWE I PRZECIWPOŻAROWE ZAOPATRZENIE W WODĘ

34.

Czy wobec budynku stawia się wymagania względem dróg pożarowych umożliwiających dostęp do budynku?

Droga pożarowa o utwardzonej nawierzchni, umożliwiająca dojazd              o każdej porze roku, pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej do obiektu budowlanego stanowiącego hotel, motel lub pensjonat, powinna być doprowadzona do: - budynku należącego do grupy wysokości: średniowysokie, wysokie lub wysokościowe (budynki o wysokości powyżej

12 m

nad poziomem terenu), - budynku niskiego zawierającego strefę pożarową, zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL V i mającego ponad 50 miejsc noclegowych, - każdego budynku, który dysponuje salą, w jakiej może przebywać powyżej 50 osób jednocześnie nie będących jego stałymi użytkownikami, - stanowiska czerpania wody do celów przeciwpożarowych.

     

- § 11 ust.1 [5]  

35.

Czy drogi pożarowe są utrzymywane w stanie umożliwiającym wykorzystanie tych dróg przez pojazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej?

Drogi pożarowe powinny zapewniać przez cały rok możliwość swobodnego dojazdu pojazdów pożarniczych, wobec powyższego nie powinny być zastawiane samochodami lub innym sprzętem mechanicznym.

     

- § 5 [3]

36.

Czy droga pożarowa spełnia wymagania względem lokalizacji do budynku?

1) Droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku, a w przypadku, gdy szerokość budynku jest większa niż

60 m

– z jego dwóch stron, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej powinna być oddalona od ściany budynku o 5–15 m, a pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie powinny występować stałe elementy zagospodarowania terenu o wysokości przekraczającej

3 m

lub drzewa uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku                        za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. W stosunku do budynków średniowysokich, wysokich i wysokościowych      w przypadkach uzasadnionych warunkami lokalnymi,                          w szczególności architektonicznymi, droga pożarowa do omawianej grupy budynków może być poprowadzona w taki sposób, aby był zapewniony dostęp do: - 30 % obwodu zewnętrznego budynku, przy jego rozpiętości (największej szerokości) do

60 m

, - 50 % obwodu zewnętrznego budynku, przy jego rozpiętości przekraczającej

60 m

, - 100 % długości elewacji od frontu budynku, przy zabudowie pierzejowej. 2) Obiekty budowlane, powinny mieć połączenie z drogą pożarową, utwardzonym dojściem o szerokości minimalnej

1,5 m

i długości nie większej niż

50 m

, w sposób zapewniający dotarcie bezpośrednio lub drogami ewakuacyjnymi do każdej strefy pożarowej w tych obiektach. Każdy dźwig dla ekip ratowniczych w budynku powinien mieć połączenie z drogą pożarową dojściem, o którym mowa wyżej, przy czym wymieniona długość dojścia obejmuje również drogę ewakuacyjną w budynku. Wymagania, o których mowa w punkcie 1), nie obowiązują, gdy są spełnione następujące warunki: a) w budynku o więcej niż 3 kondygnacjach nadziemnych, na każdej kondygnacji powyżej trzeciej nadziemnej, do wysokości

25 m

, każda klatka schodowa służąca ewakuacji ma okno dla ekip ratowniczych, umożliwiające dostęp z zewnątrz przez otwór o dolnej krawędzi położonej nie wyżej niż

90 cm

nad poziomem posadzki oraz o wysokości i szerokości odpowiednio co najmniej

110 cm

i

60 cm

, lub ma zapewnione dotarcie do takiego okna poziomą drogą ewakuacyjną                        o długości nieprzekraczającej

50 m

, b) droga pożarowa jest doprowadzona do budynku tak, że jej najbliższa krawędź jest oddalona o 5-

10 m

od rzutu pionowego na poziom terenu każdego z okien, o których mowa w pkt 1,                    a między tą drogą i wymienionymi oknami nie występują stałe elementy zagospodarowania terenu lub drzewa o wysokości przekraczającej

3 m

, uniemożliwiające dotarcie do tych okien za pomocą podnośników i drabin mechanicznych, c) okno, o którym mowa w punkcie a), jest oznakowane od wewnątrz znakiem bezpieczeństwa "nie zastawiać", a z zewnątrz – znakiem bezpieczeństwa odpowiednim do sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do wnętrza budynku, zgodnie z Polską Normą dotyczącą znaków bezpieczeństwa, d) w budynku o nie więcej niż 3 kondygnacjach nadziemnych połączenie z drogą pożarową, utwardzonym dojściem o szerokości minimalnej

1,5 m

i długości nie większej niż

30 m

, mają te wyjścia ewakuacyjne z budynku, poprzez które jest możliwy dostęp, bezpośrednio lub drogami ewakuacyjnymi, do każdej strefy pożarowej. Dojścia do budynków, o których mowa mogą być prowadzone przez budynek, o ile nie przebiegają one w obrębie strefy pożarowej, do której ma być zapewniony dostęp z drogi pożarowej. Droga pożarowa powinna zapewniać przejazd bez cofania lub powinna być zakończona placem manewrowym o wymiarach

20 m

x

20 m

, względnie można przewidzieć inne rozwiązania umożliwiające zawrócenie pojazdu i tak dopuszcza się wykonanie odcinka drogi pożarowej o długości nie większej niż

15 m

, z którego wyjazd jest możliwy jedynie przez cofanie pojazdu. Najmniejszy promień zewnętrznego łuku drogi pożarowej powinien wynosić co najmniej

11 m

.

     

- § 11 ust.2-7 [5]  

37.

Czy droga pożarowa posiada zachowane parametry, jakie wobec niej się stawia?

Minimalna szerokość drogi pożarowej powinna wynosić co najmniej

4 m

, a jej nachylenie podłużne nie może przekraczać 5 % : 1) w miejscach, o których mowa w § 12 ust. 2 i 3[5], oraz na odcinkach o długości

10 m

od tych miejsc, zapewniających dojazd i wyjazd; 2) na odcinku o długości

15 m

od miejsc doprowadzenia jej do budynku, o których mowa w § 12 ust. 6 pkt 2[5]; Przejazdy na dziedzińce i inne tereny obudowane powinny odpowiadać następującym warunkom: 1) wysokość przejazdu nie mniejsza niż

4,2 m

,                                    a w budownictwie jednorodzinnym -

3,2 m

; 2) szerokość przejazdu nie mniejsza niż

3,6 m

, w tym szerokość jezdni co najmniej

3 m

; 3) odległość między przejazdami na jeden dziedziniec nie większa niż

150 m

. W przejazdach, których jezdnie są oddzielone od chodników słupami lub ścianami, szerokość jezdni nie może być mniejsza niż

3,6 m

. W przypadku gdy przejazd jest wykorzystywany jako stałe przejście dla pieszych, należy zapewnić dodatkowo chodnik                o szerokości co najmniej

1 m

. Wiadukty, estakady, przejścia i inne podobne urządzenia lub stałe elementy, usytuowane ponad drogami pożarowymi, powinny mieć prześwit o wysokości i szerokości nie mniejszej niż

4,5 m

. Na wydzielony teren o powierzchni przekraczającej

5 ha

, należy zapewnić co najmniej dwa wjazdy, odległe od siebie                  o co najmniej

75 m

.

     

- § 12-15 [5]  

38.

Czy budynek spełnia wymagania względem zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru?

Przed budynkiem stawia się wymagania względem zapewnienia zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru, jeżeli budynek jest zlokalizowany w jednostce osadniczej o liczbie mieszkańców przekraczającej 100 osób, niestanowiącej zabudowy kolonijnej, a także w sytuacji gdy budynek znajduje się poza granicami jednostek osadniczych, pod warunkiem, iż jego kubatura brutto lub powierzchnia przekracza

2 500 m3

lub

500 m2

. Wymagana ilość wody do celów przeciwpożarowych dla budynków zamieszkania zbiorowego, służąca do zewnętrznego gaszenia pożaru, wynosi: - dla budynku o kubaturze brutto do

5000 m3

i o powierzchni wewnętrznej do

1000 m2

, położonego na terenie jednostki osadniczej – 10 dm3/s z co najmniej jednego hydrantu o średnicy

80 mm

lub zapas wody

100 m3

w przeciwpożarowym zbiorniku wodnym; - dla budynków niewymienionych powyżej – 20 dm3/s łącznie z co najmniej dwóch hydrantów o średnicy

80 mm

lub zapas wody

200 m3

w przeciwpożarowym zbiorniku wodnym;

     

- § 3 [5] - § 5 ust. 1 [5]  

POZOSTAŁE

39.

Czy właściwie wyznaczyłeś miejsce na ognisko?

Zabrania się rozpalania ognisk w miejscach umożliwiających zapalenie się materiałów palnych oraz w odległości mniejszej niż

10 m

od tych materiałów i innych obiektów. Zakaz rozniecania ognia obowiązuje również na terenach leśnych, łąkach i torfowiskach oraz w odległości do

100 m

od lasu. Na obszarach leśnych ogniska można organizować wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych przez dane nadleśnictwo i za jego zgodą. W celu zabezpieczenia ogniska, wskazane jest podjęcie następujących czynności: - miejsce powinno być wydzielone i okopane lub obłożone kamieniami, - powinno się zapewnić nadzór przez osobę dorosłą od momentu rozpalenia ogniska do całkowitego jego ugaszenia, - powinien być zapewniony podręczny sprzęt gaśniczy lub inny sprzęt i środki (łopata, piasek, woda) do natychmiastowego ugaszenia ogniska.

     

- § 4 ust. 1 pkt 5 [3], - § 36 ust. 1 [3],

40.

Czy nie przechowujesz materiałów palnych na nieużytkowych poddaszach oraz na drogach komunikacji ogólnej w piwnicy?

Poddasza, jak i korytarze w piwnicy powinny być pozbawione jakichkolwiek materiałów palnych np. zniszczonych łóżek, krzeseł, ręczników, prześcieradeł lub innej pościeli itp.

     

- § 4 ust. 1 pkt 12 [3]

41.

Czy umieściłeś w widocznym miejscu instrukcję postępowania na wypadek powstania pożaru z wykazem numerów alarmowych?

Przedmiotowa instrukcja powinna w swej treści zawierać skrócony opis postępowania w sytuacji pożaru, między innymi wskazówki dla użytkowników wyjaśniające przyjęte zasady zawiadomienia             i rozgłoszenia informacji o pożarze w budynku, zasad ewakuacji, w tym wykaz telefonów alarmowych oraz innych numerów wskazanych do kontaktu w sytuacjach zagrożenia. Instrukcja powinna znajdować się w miejscach dostępnych dla użytkowników budynku np. hole, recepcja itp. W budynkach wielokondygnacyjnych instrukcje powinny znajdować się na każdej kondygnacji                  w miejscach najczęstszego przebywania użytkowników.

     

- § 4 ust. 2 pkt 3[3]  

42.

Czy została opracowana instrukcja bezpieczeństwa pożarowego dla obiektu oraz czy jest na bieżąco aktualizowana?

Instrukcję bezpieczeństwa pożarowego dla obiektów zamieszkania zbiorowego wymaga się w sytuacji, gdy kubatura brutto budynku lub jego części stanowiącej odrębną strefę pożarową, przekracza                      

1 000 m3

. Postanowienia instrukcji bezpieczeństwa pożarowego zatwierdza właściciel, zarządca lub użytkownik danego obiektu. Uwzględniając potrzebę zapewnienia właściwej merytoryki powyższej instrukcji powinna ją sporządzić oraz dokonywać aktualizacji osoba posiadająca kwalifikacje z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Minimalne kwalifikacje uprawniające do sporządzenia powyższego dokumentu to, co najmniej wykształcenie średnie i ukończone szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej lub dana osoba powinna mieć tytuł zawodowy technika pożarnictwa lub uzyskać uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu technika pożarnictwa w toku postępowania o uznanie nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego - technika pożarnictwa. Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna być poddawana okresowej aktualizacji, co najmniej raz na dwa lata, a także po takich zmianach, sposobu użytkowania obiektu lub procesu technologicznego, które wpływają na zmianę warunków ochrony przeciwpożarowej.

     

- art. 4 ust 1, pkt 7 [1], - art. 4 ust 2, 2a,2b [1], - § 6 ust.1,2,3,4 [3]

43.

Czy dokonano zapoznania pracowników z przepisami przeciwpożarowymi?

Wymaga się, aby każdy pracownik w momencie przyjęcia do pracy, został bezzwłocznie zapoznany z przepisami przeciwpożarowymi w tym wewnętrznymi regulaminami, zarządzeniami oraz instrukcją bezpieczeństwa pożarowego. Zapoznanie pracowników z przepisami przeciwpożarowymi powinna dokonać osoba posiadająca kwalifikacje z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Minimalne kwalifikacje w w/w zakresie to co najmniej wykształcenie średnie i ukończone szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej lub tytuł zawodowy technika pożarnictwa lub uzyskać uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu technika pożarnictwa w toku postępowania o uznanie nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji Szwajcarskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego - technika pożarnictwa.

     

- art. 4 ust 1, pkt 6 [1],

44.

Czy przechowujesz prawidłowo materiały niebezpieczne pożarowo?

Materiałami niebezpiecznymi pożarowo, w budynkach o charakterze hotelowym mogą być np. butle z gazem propan-butan. Powyższe butle, jak i inne materiały niebezpieczne pożarowo nie powinny być przechowywane w pomieszczeniach piwnicznych, na poddaszach               i strychach, w obrębie klatek schodowych i korytarzy oraz w innych pomieszczeniach ogólnie dostępnych, jak również na tarasach, balkonach i loggiach. Zapas butli gazowych, jeżeli jest przechowywany w budynku, to powinien on być zlokalizowany                  w pomieszczeniu spełniającym wymagania dla pomieszczeń zagrożonych wybuchem. Zabrania się stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej.

     

- § 7 ust. 4 [1] - § 8 ust. 1 [1] - § 157 ust.6 [8]

   

Literatura:

 

1.   [1] Ustawa o ochronie przeciwpożarowej z dnia 24 sierpnia 1991 r. (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1229).

2.   [2] Ustawa z dnia 25 sierpnia 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 170, poz. 1217 z późn.zm).

3.   [3] Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (DZ. U. Nr 80, poz.563).

4.   [4] Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwiecień 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 z późn.zm.).

5.   [5] Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia 24 lipca 2009 r. (Dz. U. Nr 124, poz. 1030).

6.   [6] PKN-CEN/TS 54-14:2006 Systemy sygnalizacji pożarowej - Część 14: Wytyczne planowania, projektowania, instalowania, odbioru, eksploatacji i konserwacji.

7.   [7] PN-N-01256-5:1998. Zasady umieszczania znaków bezpieczeństwa na drogach ewakuacyjnych i drogach pożarowych.

8.   [8] PN-N-01256-02:1998 Znaki bezpieczeństwa – Ewakuacja.

9.   [9] PN-92/N-01256-01 Znaki bezpieczeństwa. Ochrona przeciwpożarowa.

10. [10] PN-N-01256-4 Znakami bezpieczeństwa. Techniczne środki przeciwpożarowe.

11. [11] PN-EN 671-1 Stałe urządzenia gaśnicze - Hydranty wewnętrzne - Część 1: Hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym.

12. [12] PN-EN 671-2 Stałe urządzenia gaśnicze - Hydranty wewnętrzne - Część 2: Hydranty wewnętrzne z wężem płasko składanym.

13. [13] PN-EN 671-3 Stałe systemy gaśnicze – Instalacje hydrantowe wewnętrzne – Część 3: Konserwacja instalacji hydrantów wewnętrznych z wężami półsztywnymi oraz z wężami składanymi płasko.

14. [14] PN-EN 50172:2005 System awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego.

15. [15] PN-M-51540 Ochrona przeciwpożarowa. Urządzenia tryskaczowe.

16. [16] PN-EN 60849 Dźwiękowe systemy ostrzegawcze.

17. S. Staszewski „Dostosuj swój zakład do obowiązującego prawa pracy” Lista kontrolna z komentarzem. Główny Inspektorat Pracy Departament Informacji i Promocji.

 

Stan prawny na dzień 21.08.2009 r.

 

Poradnik

CZAD

BEZPIECZESTWO_TESTY

BEZPIECZESTWO_POWODZ

BEZPIECZESTWO_FILM

Zobacz też

Materiały dla dzieci

PRACA+.jpg

Sondy

Jestem
 
Odsłon : 282963

Subskrybuj

Odbieranie


Nowości

Popularne

Facebook!!